Saja Tak Ada Pasal

gua berjalan-jalan jenguk blog orang jap nih..mana yang rasa tertarik,gua baca.blog sape ntah tadi cite pasal belajar bahasa inggeris.gua tergelak sendiri..gua sebenarnya dilahirkan dalam keluarga yang banyak menggunakan bahasa inggeris.mak ayah gua speaking kat umah.rata-rata sanak sedara kaum kerabat pon spisis itu.jenis yang bila berjumpa,pong pang pong pang cakap omputih..gua lahir dalam background yang camtuh..walaupon tinggal kat kampung,tapi bukan kampung jugak.tak tau la gua nak ketegorikan apa.mungkin lebih kurang macam dalam cite sepet,cite mohsin tuh la sikit-sikit.
bila ayah gua marah,dia tak maki-maki,dia juz cakap,jangan buat perangai macam orang tak educated.kalo dia tegur something,dia tegur dengan pandangan tajam dan cakap,tak mumayyiz.mak gua pulak selalu cakap,behave urself,jangan jadi macam orang tak cerdik.dia tak cakap bodoh,dia guna istilah tak cerdik.pendek kata,bila kena sound,bahananya meresap ke dalam,rasa berdesing.tapi,bukan itu yang gua nak cakap sebenarnya.juz,macam pepatah yang mak gua selalu sebut,"setangkai tak sebau".kita boleh lahir dalam satu keluarga,satu darah-daging,tapi belom tentu akan sama..membesar untuk jadi sangat berbeza dan bertentangan antara satu sama lain..gua tak terel pon bahasa inggeris,malah itu antara subjek yang cukup membosankan bagi gua kat sekolah..ke'kurang-asam'an gua siap boleh nyanyi 'cintailah bahasa kebangsaan kita,bahasa jiwa bangsa' kat mak gua bila dia speaking..memang gua nih budak yang tak berapa sayang mulut sket dari kecik-kecik lagi dah.heh..tapi koman-koman,sangkut jugak A1 untuk bi masa spm,walaupon gua tak mahir dan tak guna sangat dalam kehidupan seharian gua.sekarang nih lagi la,makin lama tak guna pakai bahasa inggeris tuh,dah berkarat habis dah..kena masuk sekolah balik,belajar semula..
"cintailah bahasa kebangsaan kita,bahasa jiwa bangsa.."..heh..bahasa jiwa bangsa yang sentiasa 'hidup' dengan mengsonglap dan menciplak bahasa orang lain..