Ahad, Disember 31, 2006

Biol

Takkan ada sesuatupun
Mampu memusnahkan kasih ini
Walau kau genggam serampang
Dan menusukku dengannya
Biar saja kau dan mereka tahu
Betapa teguhnya kasihku
Tak sedikitpun tergoyah
Kukuh berdiri untukmu

Tak mungkin aku menjadi lupa
Pada segala kenangan lalu
Tak mungkin kan terpadam
Rasa sayangku
Biar seribu tahun
Dan seribu kemusnahan
Kau tetap dalam ingatan
Biar kaupun tahu
Betapa kuatnya rinduku
Yang sedikitpun tak tertanggal
Ku jaga dan ku hidupkan
Hingga menguasai jiwa
Siapa lagi kekasihku
Kalau bukan dirimu
Permata dan nyawaku....

Biar kau lihat dengan matamu
Aku yang separuh nyawa
Menanggung kasih yang begitu besar
Sebesar dunia, sebesar cakerawala

Kau ku impi, kau ku idam
Kau ku sanjung dan ku puja
Kau ku sayang dan ku rindu
Tak mengira ruang waktu
Dan aku terlalu takut
Kehilanganmu

Namun dirimu itu
Tak mungkin merana
Sebagaimana merananya aku
....Dalam kekecewaan ini....

Tiada ulasan: